ហេតុអ្វីការបញ្ជូនបាល់ត្រង់ធ្វើឲ្យក្រុមឈ្នះ

ហេតុអ្វីការបញ្ជូនបាល់ត្រង់ធ្វើឲ្យក្រុមឈ្នះ

«បាល់ទាត់គឺសាមញ្ញ ប៉ុន្តែការលេងបាល់ទាត់សាមញ្ញគឺពិបាក» — ឃ្លាដ៏ល្បីរបស់ យ៉ូហាន ក្រ័យហ្វ។ ការបញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់មិនមែនគ្រាន់តែទាត់បាល់ទៅមុខទេ ប៉ុន្តែជាការរួមបញ្ចូលរវាងការមើលទីតាំង ការដាក់ជើងទ្រ មុំកជើង កម្លាំង និងពេលវេលា។ សម្រាប់កីឡាករដែលចង់ត្រៀមខ្លួនសម្រាប់ការប្រកួតធំៗដូចជា FIFA World Cup 2026 នៅសហរដ្ឋអាមេរិក កាណាដា និងម៉ិកស៊ិក ការបញ្ជូនបាល់ខ្លីត្រង់ក្នុងចម្ងាយ ១០–១៥ ម៉ែត្រ គួរតែមានភាពត្រឹមត្រូវយ៉ាងហោចណាស់ ៨ ក្នុងចំណោម ១០ ដង។ គន្លឹះសំខាន់គឺប៉ះបាល់នៅកណ្ដាលដោយផ្នែកខាងក្នុងជើង រក្សាកជើងរឹង និងបង្វិលត្រគាកទៅទិសដៅគោលដៅ។ ហាត់ពីចម្ងាយខ្លីទៅវែង ដោយកត់ត្រាចំនួនបាល់ត្រឹមត្រូវរាល់សប្ដាហ៍ នោះទើបឃើញការរីកចម្រើនពិតប្រាកដ។

មុនឆ្នាំ ២០២៥៖ តើការបញ្ជូនបាល់ត្រង់ត្រូវបានហាត់យ៉ាងដូចម្តេច?

ការហាត់បញ្ជូនបាល់ត្រង់មុនឆ្នាំ ២០២៥ ផ្អែកលើលំហាត់ជាគូ ចម្ងាយថេរ និងការកែតម្រូវបច្ចេកទេសដោយគ្រូបង្វឹក។ គោលការណ៍របស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងច្បាប់បាល់ទាត់របស់ គណៈកម្មាធិការបាល់ទាត់អន្តរជាតិ សង្កត់ធ្ងន់លើការគ្រប់គ្រងបាល់ ការបញ្ជូន និងការរក្សាចម្ងាយពីអ្នកប្រឆាំង។ ចំណុចសំខាន់មិនមែនបញ្ជូនឲ្យខ្លាំងបំផុតទេ ប៉ុន្តែបញ្ជូនឲ្យមិត្តរួមក្រុមអាចទទួលបានក្នុងការប៉ះបាល់ដំបូង។ មនុស្សជាច្រើនទាត់ខ្លាំងហើយគិតថាខ្លួនកំពុងធ្វើបានល្អ។ មិនទេ នោះគ្រាន់តែជាវិធីធ្វើឲ្យមិត្តរួមក្រុមរត់តាមបាល់ដូចអ្នកដេញរថភ្លើងដែលចេញស្ថានីយ៍ប៉ុណ្ណោះ។

សម្រាប់ការហាត់មូលដ្ឋាន អ្នកគួររៀបចំគោលដៅពីរ ដោយដាក់ចម្ងាយ ៨ ម៉ែត្រ និង ១២ ម៉ែត្រ។ បញ្ជូនបាល់ចំនួន ២០ ដងដោយប្រើជើងស្តាំ បន្ទាប់មក ២០ ដងដោយប្រើជើងឆ្វេង ហើយកត់ត្រាបាល់ដែលទៅដល់តំបន់គោលដៅ។ លទ្ធផលក្រោម ១៤ ក្នុងចំណោម ២០ បង្ហាញថា អ្នកមិនទាន់គ្រប់គ្រងទិសដៅបានទេ មិនមែនថាបាល់មានបញ្ហានោះឡើយ។ ត្រូវពិនិត្យទីតាំងជើងទ្រ ប្រសិនបើវាបែរចេញពីគោលដៅ បាល់នឹងរត់ឆ្វេង ឬស្តាំ។ អ្នកអាចអាន [តំណភ្ជាប់ខាងក្នុង៖ មគ្គុទ្ទេសក៍បច្ចេកទេសបាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម] ដើម្បីយល់ពីការប៉ះបាល់ និងការទទួលបាល់ឲ្យបានត្រឹមត្រូវជាងមុន។

សេចក្តីណែនាំរបស់ FIFA Training Centre ជាទូទៅផ្តល់អាទិភាពដល់ការសម្រេចចិត្តមុនការប៉ះបាល់។ មុនទាត់ អ្នកត្រូវងើបមើលគោលដៅយ៉ាងហោចណាស់មួយដង រួចបញ្ចុះភ្នែកមកកាន់បាល់នៅពេលប៉ះ។ សម្រាប់បាល់លើដី ផ្នែកខាងក្នុងជើងផ្តល់ផ្ទៃប៉ះធំបំផុត និងកាត់បន្ថយការបង្វិលមិនចង់បាន។ សម្រាប់ការបញ្ជូនខ្លី កម្លាំងគួរតែមកពីការបង្វិលត្រគាក និងជង្គង់ មិនមែនពីការទាញជើងថយក្រោយខ្លាំងពេកទេ។ ឯកសារ ច្បាប់បាល់ទាត់របស់ គណៈកម្មាធិការបាល់ទាត់អន្តរជាតិ អាចប្រើជាប្រភពសម្រាប់យល់ពីបរិបទច្បាប់ និងការលេងជាក្រុម ប៉ុន្តែវាមិនអាចជួយអ្នកបញ្ជូនបាល់បានទេ ប្រសិនបើអ្នកមិនហាត់ជាក់ស្តែង។

សាកល្បងលំដាប់មូលដ្ឋានខាងក្រោម៖

1. ដាក់ជើងទ្រ ១៥–២០ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់ ហើយបែរម្រាមជើងទៅគោលដៅ។
2. បើកកជើងជើងទាត់ ដោយរក្សាផ្នែកខាងក្នុងជើងឲ្យរាបស្មើ។
3. ប៉ះកណ្ដាលបាល់ មិនមែនផ្នែកខាងលើ ឬខាងក្រោម។
4. បន្តចលនាជើងទៅមុខតាមបន្ទាត់គោលដៅ។
5. បន្ទាប់ពីបញ្ជូន ត្រូវផ្លាស់ទីខ្លួនដើម្បីត្រៀមទទួលបាល់ត្រឡប់។

ចំណុចវាស់វែងសមរម្យគឺភាពត្រឹមត្រូវ មិនមែនសំឡេងបាល់បុកខ្លាំងទេ។ ប្រសិនបើបាល់ទៅដល់មិត្តរួមក្រុម ប៉ុន្តែគេត្រូវប៉ះបាល់បីដងដើម្បីគ្រប់គ្រង នោះការបញ្ជូនរបស់អ្នកមិនទាន់ល្អឡើយ។ ក្នុងការប្រកួតរបស់ FC Barcelona និងក្រុមជម្រើសជាតិអេស្ប៉ាញ ការបញ្ជូនតូចៗដែលមានល្បឿនសមស្របជួយរក្សាចលនារបស់ក្រុម។ សូមកុំចម្លងទម្រង់យុទ្ធសាស្ត្ររបស់ពួកគេដោយគ្មានការយល់ដឹង ព្រោះការរត់ទៅកន្លែងទំនេរដោយគ្មានគោលដៅគ្រាន់តែធ្វើឲ្យទីលានមើលទៅរវល់ប៉ុណ្ណោះ។

ចង់សិក្សាវិធីវាស់ស្ទង់ការរីកចម្រើនរបស់កីឡាករឲ្យមានប្រព័ន្ធមែនទេ? សូមចាប់ផ្តើមពីមូលដ្ឋានដែលអាចអនុវត្តបាន។

ស្វែងយល់បន្ថែម

ឆ្នាំ ២០២៦ផ្លាស់ប្តូរអ្វីខ្លះក្នុងការហាត់បញ្ជូនបាល់?

នៅឆ្នាំ ២០២៦ ការហាត់បញ្ជូនបាល់ត្រង់ផ្លាស់ពីការទាត់ទៅគោលដៅថេរ ទៅការបញ្ជូនក្រោមសម្ពាធ ពេលវេលាកំណត់ និងការសម្រេចចិត្តមុនទទួលបាល់។ FIFA World Cup 2026 នឹងប្រើទម្រង់ប្រកួត ៤៨ ក្រុម ហើយការកើនឡើងនៃចំនួនក្រុមធ្វើឲ្យក្រុមត្រូវគ្រប់គ្រងល្បឿន និងថាមពលបានប្រសើរជាងមុន។ ការបញ្ជូនដែលត្រឹមត្រូវតែឯងមិនគ្រប់គ្រាន់ទេ ប្រសិនបើអ្នកបញ្ជូនយឺតពេករហូតឲ្យខ្សែការពារបិទផ្លូវ។ ដូច្នេះ លំហាត់ទំនើបវាស់ទាំងភាពត្រឹមត្រូវ ពេលវេលា និងជម្រើសទីពីររបស់អ្នកបញ្ជូន។

បច្ចេកទេសថ្មីមួយគឺការប្រើតំបន់ពណ៌ ឬសញ្ញាលេខ ដើម្បីបង្ខំឲ្យកីឡាករងើបមើលមុនបញ្ជូន។ គ្រូបង្វឹកអាចដាក់គោលដៅបី៖ តំបន់សុវត្ថិភាពនៅចំហៀង តំបន់បំបែកខ្សែការពារនៅកណ្ដាល និងតំបន់បញ្ជូនត្រឡប់ទៅខ្សែការពារ។ នៅពេលគ្រូបង្វឹកហៅលេខ ១ ឬ ២ កីឡាករត្រូវជ្រើសរើសទិសដៅក្នុងរយៈពេលពីរ ឬបីវិនាទី។ លំហាត់នេះមានប្រយោជន៍ជាងការទាត់បាល់ទៅជញ្ជាំង ១០០ ដងដោយមិនគិត ព្រោះការប្រកួតមិនដែលសួរអ្នកថា “តើអ្នកអាចទាត់ជញ្ជាំងបានប៉ុន្មានដង?” នោះទេ។

ការផ្លាស់ប្តូរមួយទៀតគឺការប្រើវីដេអូ និងទិន្នន័យ ដើម្បីកំណត់កំហុសជាក់លាក់។ កម្មវិធីវិភាគអាចពិនិត្យមុំរាងកាយ ទិសដៅបាល់ ចំនួនប៉ះ និងល្បឿនបញ្ជូន ប៉ុន្តែអ្នកមិនចាំបាច់ទិញឧបករណ៍ថ្លៃដើម្បីចាប់ផ្តើមទេ។ ទូរសព្ទមួយដែលថតពីខាងក្រោយគោលដៅអាចបង្ហាញថា ជើងទ្រ​របស់អ្នកបែរចេញ ១០–១៥ ដឺក្រេ ឬថាអ្នកមើលបាល់យូរពេក។ ទិន្នន័យជាក់ស្តែងមួយដែលគួរកត់ត្រាគឺ៖ បញ្ជូនត្រឹមត្រូវប៉ុន្មានភាគរយ បញ្ជូនទៅជើងទទួលបានប៉ុន្មានដង និងបាត់បាល់ក្រោមសម្ពាធប៉ុន្មានដងក្នុង ១០ នាទី។

សម្រាប់កីឡាករដែលពាក់ព័ន្ធនឹងសាលាបាល់ទាត់ ឬក្លឹប អ្នកអាចយោងទៅ មជ្ឈមណ្ឌលហ្វឹកហាត់របស់ FIFA ដើម្បីសិក្សាលំហាត់ដែលផ្តោតលើការសម្រេចចិត្ត និងការលេងជាក្រុម។ សម្រាប់អ្នកចូលចិត្តវិភាគការប្រកួត និងការព្យាករណ៍ World Cup ការយល់ពីគុណភាពបញ្ជូនជួយអានទម្រង់ក្រុមបានល្អជាងការមើលតារាងលទ្ធផលតែប៉ុណ្ណោះ។ គេហទំព័រ ការវាយតម្លៃប្រកួត ផ្តោតលើការព្យាករណ៍ការប្រកួត យុទ្ធសាស្ត្រក្រុម និងស្ថិតិកីឡាករ ដូច្នេះការអានស្ថិតិត្រូវភ្ជាប់ជាមួយបរិបទ មិនមែនយកលេខមួយមកធ្វើជាចម្លើយទាំងមូលឡើយ។

តើចង់បម្លែងការហាត់ធម្មតាទៅជាលំហាត់ដែលមានការវាស់វែងច្បាស់លាស់ដែរឬទេ? កំណត់ចំនួនបាល់ត្រឹមត្រូវ និងពេលវេលាសម្រេចចិត្តរាល់វគ្គ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

តើអ្វីខ្លះបានផ្លាស់ប្តូរសម្រាប់កីឡាករ?

សម្រាប់កីឡាករ ការផ្លាស់ប្តូរធំបំផុតគឺត្រូវបញ្ជូនបាល់ដោយគិតពីអ្នកទទួល មិនមែនគិតតែពីជើងរបស់ខ្លួន។ កីឡាករដែលមានបច្ចេកទេសល្អអាចបញ្ជូនទៅជើងខាងឆ្វេងរបស់មិត្តរួមក្រុម ប្រសិនបើការប៉ះបន្ទាប់ត្រូវទៅខាងស្តាំ ហើយអាចបញ្ជូនទៅខាងមុខបន្តិច ប្រសិនបើមិត្តរួមក្រុមកំពុងរត់។ នេះហៅថា បាល់នាំចលនា មិនមែនបាល់ឈប់ចលនាទេ។ កំហុសដែលជួបញឹកញាប់គឺកីឡាករបញ្ជូនទៅកន្លែងដែលមិត្តរួមក្រុមឈរ ខណៈការប្រកួតត្រូវការបញ្ជូនទៅកន្លែងដែលមិត្តរួមក្រុមនឹងទៅដល់។

ដើម្បីកែលម្អសមត្ថភាព អ្នកត្រូវបែងចែកការហាត់ជា ៤ ដំណាក់កាល៖

• ដំណាក់កាលទីមួយ៖ បញ្ជូនឈរជាគូ ចម្ងាយ ៨–១០ ម៉ែត្រ ដោយផ្តោតលើជើងទ្រ និងផ្ទៃប៉ះ។
• ដំណាក់កាលទីពីរ៖ បញ្ជូនខណៈកំពុងផ្លាស់ទីទៅឆ្វេង ឬស្តាំ ដើម្បីរៀនកែតម្រូវរាងកាយ។
• ដំណាក់កាលទីបី៖ បន្ថែមអ្នកការពារអកម្មម្នាក់ និងកំណត់ពេលសម្រេចចិត្តមិនលើស ៣ វិនាទី។
• ដំណាក់កាលទីបួន៖ លេងតំបន់តូច ៤ ទល់ ៤ ដោយផ្តល់ពិន្ទុបន្ថែមសម្រាប់ការបញ្ជូនត្រង់ ៥ ដងជាប់គ្នា។

ចំណុចដែលអ្នកប្រហែលមិនបានគិតគឺការបញ្ជូនបាល់ត្រង់មិនមានន័យថាបាល់ត្រូវរត់ជាបន្ទាត់គណិតវិទ្យាឥតខ្ចោះទេ។ នៅលើទីលានស្មៅដែលមិនស្មើ បាល់អាចលោត ឬប្តូរទិស ដូច្នេះគោលដៅពិតប្រាកដគឺឲ្យបាល់ទៅដល់តំបន់ដែលអាចទទួលបានដោយការប៉ះមួយ។ អ្នកអាចវាស់ “ភាពត្រង់ដែលមានប្រយោជន៍” ដោយកត់ចំនួនបាល់ដែលមិត្តរួមក្រុមអាចបញ្ជូនបន្តក្នុងការប៉ះទីពីរ។ សូចនាករនេះមានន័យជាងការវាស់ចម្ងាយបាល់ពីបន្ទាត់ត្រង់ ព្រោះវាបង្ហាញប្រសិទ្ធភាពក្នុងការប្រកួតពិត។

តាមការវិភាគបាល់ទាត់របស់ អង្គការយូអេហ្វាអេ ក្រុមដែលរក្សាបាល់បានល្អមិនចាំបាច់ជាក្រុមដែលបញ្ជូនច្រើនបំផុតទេ។ គុណភាពនៃការបញ្ជូនក្នុងតំបន់សម្ពាធ និងការបញ្ជូនដែលបំបែកខ្សែការពារ មានតម្លៃជាងការបញ្ជូនផ្ដេកជាច្រើនដង។ សេចក្តីណែនាំរបស់ UEFA ស្តីពីការអភិវឌ្ឍបាល់ទាត់ក៏លើកឡើងថា «ការសម្រេចចិត្តត្រូវតែត្រូវបានហាត់ជាមួយបច្ចេកទេស»។ នេះជាមូលហេតុដែលលំហាត់គ្មានអ្នកការពារមិនគួរជាផ្នែកទាំងមូលនៃវគ្គហាត់ឡើយ។ ប្រើវាសម្រាប់កែចលនា បន្ទាប់មកបន្ថែមសម្ពាធឲ្យបានឆាប់។

នៅពេលវិភាគការប្រកួត FIFA World Cup 2026 ឬការប្រកួតរបស់ អាហ្សង់ទីន ម៉ិកស៊ិក និងអេស្ប៉ាញ អ្នកគួរមើលចំណុចទាំងនេះ៖

1. តើអ្នកបញ្ជូនមើលជុំវិញខ្លួនមុនទទួលបាល់ឬទេ?
2. តើបាល់ត្រូវបានបញ្ជូនទៅជើងដែលបើកផ្លូវទៅមុខឬទេ?
3. តើការបញ្ជូនបង្កើតអត្ថប្រយោជន៍ទីតាំង ឬគ្រាន់តែរក្សាបាល់?
4. បន្ទាប់ពីបញ្ជូន តើអ្នកបញ្ជូនផ្លាស់ទីដើម្បីបង្កើតជម្រើសថ្មីឬទេ?

ចម្លើយទាំងនេះជួយបំបែកកីឡាករដែល “បញ្ជូនបាន” ចេញពីកីឡាករដែល “ធ្វើឲ្យក្រុមដំណើរការ”។ ចំណុចនេះក៏មានប្រយោជន៍សម្រាប់អ្នកវិភាគការប្រកួតនៅ ការវាយតម្លៃប្រកួត ព្រោះស្ថិតិការបញ្ជូនសរុបអាចបំភាន់បាន ប្រសិនបើមិនបែងចែកតាមតំបន់ និងសម្ពាធ។

វិធីអានស្ថិតិក្រុមបាល់ទាត់មុនការប្រកួត

តើការបញ្ជូនត្រង់មានន័យអ្វីសម្រាប់ការប្រកួតសព្វថ្ងៃ?

ការបញ្ជូនត្រង់សព្វថ្ងៃមានន័យថា ការបញ្ជូនត្រូវបង្កើតជម្រើសបន្ទាប់ និងកាត់បន្ថយហានិភ័យក្នុងពេលតែមួយ។ ក្រុមមិនគួរបញ្ជូនបាល់ទៅមុខគ្រប់ពេលទេ ព្រោះបាល់ត្រង់ដែលមិនមានគោលដៅអាចបើកការវាយបករបស់គូប្រកួត។ ក៏ប៉ុន្តែការបញ្ជូនត្រឡប់ជាប់ៗគ្នាដោយគ្មានការផ្លាស់ទី នឹងធ្វើឲ្យក្រុមអស់កន្លែងលេង។ គន្លឹះគឺអានស្ថានភាព៖ ប្រសិនបើខ្សែការពារគូប្រកួតនៅជិត អ្នកត្រូវបញ្ជូនខ្លីទៅជើងដែលមានសុវត្ថិភាព; ប្រសិនបើខ្សែការពារឡើងខ្ពស់ អ្នកអាចបញ្ជូនទៅចន្លោះទំនេរខាងក្រោយ។

មានច្បាប់អនុវត្តមួយដែលសាមញ្ញ ប៉ុន្តែអ្នកលេងជាច្រើនមិនអើពើ៖ មុនទទួលបាល់ ត្រូវស្គាល់យ៉ាងហោចណាស់ជម្រើសពីរ។ ជម្រើសទីមួយគឺបញ្ជូនទៅមុខ ជម្រើសទីពីរគឺបញ្ជូនទៅចំហៀង ឬត្រឡប់ក្រោយ។ ប្រសិនបើអ្នកត្រូវរង់ចាំទទួលបាល់សិន ហើយទើបចាប់ផ្តើមគិត នោះអ្នកបានផ្តល់ពេលឲ្យគូប្រកួតរួចហើយ។ ការហាត់ជាក់ស្តែងអាចធ្វើដោយឲ្យមិត្តរួមក្រុមស្រែកពណ៌នៅពេលបាល់កំពុងមក ដើម្បីបង្ខំឲ្យអ្នកងើបមើល និងជ្រើសរើសមុនប៉ះ។

សម្រាប់ការបញ្ជូនចម្ងាយ ១៥–២៥ ម៉ែត្រ កុំប្រើផ្នែកខាងក្នុងជើងដូចការបញ្ជូនខ្លីដោយគ្មានការកែតម្រូវកម្លាំង។ បើករាងកាយបន្តិច ប៉ះបាល់ក្រោមកណ្ដាលបន្តិច និងប្រើការបន្តចលនាដែលវែងជាងមុន។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើបាល់មានការបង្វិលខ្លាំង មិត្តរួមក្រុមអាចទទួលមិនបាន ទោះបាល់ទៅដល់គោលដៅក៏ដោយ។ ដូច្នេះ វាស់លទ្ធផលតាមការទទួលបាន និងការបញ្ជូនបន្ត មិនមែនតាមសំឡេងទាត់ ឬកម្ពស់បាល់ឡើយ។ ក្រុមជម្រើសជាតិប្រេស៊ីល និងជប៉ុនបង្ហាញឲ្យឃើញថា ការបញ្ជូនលឿន និងទាបអាចបំបែកសម្ពាធបានល្អជាងការលើកបាល់ខ្ពស់នៅស្ថានភាពជាច្រើន។

សម្រាប់ការសិក្សាបន្ថែមអំពីការបញ្ជូនក្រោមសម្ពាធ និងការអានយុទ្ធសាស្ត្រ សូមពិនិត្យប្រភពដែលអាចផ្ទៀងផ្ទាត់បាន មុននឹងជឿគន្លឹះខ្លីៗលើបណ្ដាញ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

តើអ្វីជាការព្យាករណ៍សំខាន់បីសម្រាប់ត្រីមាសបន្ទាប់?

សម្រាប់ត្រីមាសបន្ទាប់ ការហាត់បញ្ជូនបាល់នឹងផ្តោតកាន់តែខ្លាំងលើភាពត្រឹមត្រូវក្រោមសម្ពាធ ការបញ្ជូនដោយជើងទាំងពីរ និងការវាស់វែងតាមស្ថានភាព។ ក្លឹប និងសាលាបាល់ទាត់នឹងមិនពេញចិត្តនឹងស្ថិតិការបញ្ជូនសរុបតែប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែនឹងពិនិត្យថា ការបញ្ជូននីមួយៗជួយរក្សាបាល់ បំបែកខ្សែការពារ ឬបង្កើតការវាយប្រហារបានកម្រិតណា។ ចំពោះកីឡាករវ័យក្មេង នេះមានន័យថា គួរហាត់ការសម្រេចចិត្តតាំងពីដំបូង មិនមែនរង់ចាំដល់មានបច្ចេកទេសល្អឥតខ្ចោះទេ។ បច្ចេកទេសដែលមិនភ្ជាប់ជាមួយការសម្រេចចិត្ត គឺដូចជាមានផែនទី ប៉ុន្តែមិនដឹងថាត្រូវទៅណា។

ការព្យាករណ៍ទីមួយគឺ លំហាត់តំបន់តូចនឹងក្លាយជាវិធីសំខាន់សម្រាប់វាស់ការបញ្ជូនមានប្រយោជន៍។ ការលេង ៣ ទល់ ៣ ឬ ៤ ទល់ ៤ ក្នុងតំបន់តូចបង្ខំឲ្យកីឡាករទទួលបាល់ បង្វិលខ្លួន និងបញ្ជូនក្នុងពេលខ្លី។ គ្រូបង្វឹកអាចផ្តល់ពិន្ទុពីរសម្រាប់ការបញ្ជូនដែលបំបែកខ្សែការពារ និងពិន្ទុមួយសម្រាប់ការបញ្ជូនរក្សាបាល់។ វិធីនេះបង្ហាញភាពខុសគ្នារវាងការបញ្ជូនដែលមានគោលបំណង និងការបញ្ជូនដើម្បីគេចពីការទទួលខុសត្រូវ។

ការព្យាករណ៍ទីពីរគឺ កីឡាករដែលប្រើជើងមិនសូវស្ទាត់បានល្អ នឹងមានតម្លៃខ្ពស់ជាងមុន។ ប្រសិនបើខ្សែការពារដឹងថាអ្នកប្រើតែជើងស្តាំ គេអាចបង្ខំអ្នកទៅខាងឆ្វេង ហើយបិទជម្រើសភ្លាមៗ។ ដាក់លំហាត់ជើងខ្សោយចំនួន ៣ វគ្គក្នុងមួយសប្ដាហ៍ ដោយវគ្គនីមួយៗមាន ៣០–៤០ បាល់ពីចម្ងាយ ៦–១០ ម៉ែត្រ។ កុំរំពឹងថាជើងខ្សោយនឹងស្មើជើងខ្លាំងក្នុងរយៈពេលពីរសប្ដាហ៍ ព្រោះការរំពឹងបែបនោះជាវិធីល្អបំផុតក្នុងការខកចិត្តដោយខ្លួនឯង។

ការព្យាករណ៍ទីបីគឺ ការវិភាគវីដេអូនឹងភ្ជាប់ជាមួយការសិក្សាទម្រង់ក្រុមកាន់តែច្រើន។ នៅពេលមើលការប្រកួតរបស់ អាល្លឺម៉ង់ បារាំង ឬម៉ិកស៊ិក អ្នកអាចកត់ត្រាថា ក្រុមចាប់ផ្តើមការវាយប្រហារពីតំបន់ណា កីឡាករណាផ្លាស់ទីក្រោយបញ្ជូន និងការបញ្ជូនណាធ្វើឲ្យខ្សែការពារបាត់ទម្រង់។ កុំយកការកាន់បាល់ ៦០ ភាគរយធ្វើជាភស្តុតាងថាក្រុមល្អជាងដោយស្វ័យប្រវត្តិ។ ទិន្នន័យត្រូវបានបកស្រាយជាមួយបរិបទ ដូចជា តំបន់បាល់ សម្ពាធ លទ្ធផល និងពេលវេលាប្រកួត។ នេះជាវិធីដែល ការវាយតម្លៃប្រកួត អាចជួយអ្នកអានការប្រកួតដោយមានហេតុផល ជំនួសឲ្យការទាយតាមអារម្មណ៍។

ផែនការហាត់សម្រាប់ ៤ សប្ដាហ៍អាចរៀបចំដូចនេះ៖

• សប្ដាហ៍ទីមួយ៖ បញ្ជូនខ្លី ១០–១២ ម៉ែត្រ ដោយជើងទាំងពីរ និងវាស់ភាពត្រឹមត្រូវ ២០ បាល់។
• សប្ដាហ៍ទីពីរ៖ បន្ថែមការផ្លាស់ទីមុន និងក្រោយបញ្ជូន ដោយកំណត់ពេល ៣ វិនាទី។
• សប្ដាហ៍ទីបី៖ បន្ថែមអ្នកការពារអកម្ម និងបង្ខំឲ្យងើបមើលមុនទទួល។
• សប្ដាហ៍ទីបួន៖ លេងតំបន់តូច ហើយវាស់ការបញ្ជូនជោគជ័យ ការបាត់បាល់ និងការបញ្ជូនបំបែកខ្សែការពារ។

លំហាត់បាល់ទាត់កម្រិតមធ្យមសម្រាប់ការលេងក្រោមសម្ពាធ

សេចក្តីសន្និដ្ឋាន៖ តើត្រូវចាប់ផ្តើមពីចំណុចណា?

ចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ៨–១០ ម៉ែត្រ រក្សាជើងទ្រ ប៉ះកណ្ដាលបាល់ និងវាស់លទ្ធផលជារៀងរាល់វគ្គ។ បន្ទាប់មកបន្ថែមការផ្លាស់ទី សម្ពាធ អ្នកការពារ និងពេលវេលាសម្រេចចិត្ត ដើម្បីឲ្យការហាត់មានទំនាក់ទំនងជាមួយការប្រកួតពិត។ ការបញ្ជូនត្រង់ដែលមានតម្លៃគឺបាល់ដែលមិត្តរួមក្រុមអាចទទួល និងបន្តបានយ៉ាងរលូន មិនមែនបាល់ដែលអ្នកទាត់ខ្លាំងរហូតឲ្យអ្នកទស្សនាសរសើរសំឡេងនោះទេ។ ប្រើទិន្នន័យពី FIFA Training Centre ប្រភពរបស់ UEFA និងការវិភាគនៅ ការវាយតម្លៃប្រកួត ដើម្បីភ្ជាប់បច្ចេកទេសជាមួយយុទ្ធសាស្ត្រ ហើយហាត់ជើងទាំងពីរយ៉ាងមានវិន័យ។

តើអ្នកត្រៀមកែលម្អការបញ្ជូនរបស់ខ្លួនដោយមានផែនការច្បាស់លាស់ហើយឬនៅ? សូមស្វែងរកមេរៀន និងការវិភាគបន្ថែមដែលសមស្របនឹងគោលដៅរបស់អ្នក។

ស្វែងយល់បន្ថែម

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់អំពីបច្ចេកទេសបាល់ទាត់

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើការបញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់មានន័យដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ការបញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់មានន័យថា បាល់ទៅដល់ទិសដៅ និងតំបន់ដែលបានកំណត់ ដោយមិត្តរួមក្រុមអាចទទួលបានយ៉ាងងាយ។ វាមិនមានន័យថាបាល់ត្រូវរត់ជាបន្ទាត់ឥតខ្ចោះគ្រប់ពេលទេ ព្រោះទីលាន អ្នកការពារ និងចលនារបស់អ្នកទទួលអាចផ្លាស់ប្តូរ។ សម្រាប់ការបញ្ជូនខ្លី ៨–១២ ម៉ែត្រ គោលដៅល្អគឺបញ្ជូនទៅជើងដែលបើកផ្លូវទៅមុខ និងអាចប៉ះបន្តបានក្នុងមួយ ឬពីរប៉ះ។ វាស់លទ្ធផលតាមភាពងាយស្រួលក្នុងការលេងបន្ត មិនមែនតាមកម្លាំងបាល់ឡើយ។

សំណួរ៖ តើត្រូវហាត់បញ្ជូនបាល់ត្រង់ដោយជំហានអ្វីខ្លះ?

ចម្លើយ៖ ត្រូវចាប់ផ្តើមពីការដាក់ជើងទ្រ បែរម្រាមជើងទៅគោលដៅ បើកកជើង ប៉ះកណ្ដាលបាល់ និងបន្តជើងទៅមុខ។ ហាត់ជាគូពីចម្ងាយ ៨–១០ ម៉ែត្រ ចំនួន ២០ បាល់ក្នុងមួយជើង ហើយកត់ចំនួនបាល់ដែលទៅដល់តំបន់គោលដៅ។ បន្ទាប់ពីភាពត្រឹមត្រូវលើស ៧០ ភាគរយ អ្នកអាចបន្ថែមការផ្លាស់ទី និងអ្នកការពារ។ កុំចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ៣០ ម៉ែត្រ ប្រសិនបើការបញ្ជូនខ្លីនៅតែមិនស្ថិតស្ថេរ ព្រោះវានឹងលាក់កំហុស មិនមែនជួសជុលកំហុសទេ។

សំណួរ៖ តើការបញ្ជូនត្រង់ខុសពីការបញ្ជូនបែបកោងយ៉ាងដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ការបញ្ជូនត្រង់ផ្តោតលើល្បឿន និងភាពត្រឹមត្រូវទៅតំបន់ខាងមុខ ខណៈការបញ្ជូនកោងប្រើការបង្វិលបាល់ ដើម្បីជៀសអ្នកការពារ ឬបញ្ជូនជុំវិញតំបន់បិទ។ ការបញ្ជូនត្រង់សមស្របសម្រាប់ចម្ងាយខ្លី និងការរក្សាចលនាលឿនក្នុងក្រុម។ ការបញ្ជូនកោងអាចមានប្រយោជន៍នៅពេលផ្លូវត្រង់ត្រូវបានបិទ ប៉ុន្តែវាពិបាកទទួលជាង ប្រសិនបើកម្លាំង និងការបង្វិលមិនសមស្រប។ ដូច្នេះ ជ្រើសរើសតាមទីតាំងអ្នកទទួល មិនមែនតាមអ្វីដែលមើលទៅស្អាតនោះទេ។

សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបាល់របស់ខ្ញុំតែងតែរត់ទៅខាងស្តាំ ឬខាងឆ្វេង?

ចម្លើយ៖ មូលហេតុជាញឹកញាប់គឺជើងទ្រ​បែរចេញពីគោលដៅ កជើងមិនរឹង ឬផ្ទៃប៉ះមិនត្រូវកណ្ដាលបាល់។ ប្រសិនបើបាល់រត់ទៅខាងស្តាំជាប់ៗគ្នា សូមថតវីដេអូពីខាងមុខ ហើយពិនិត្យទិសម្រាមជើងទ្រ និងការបន្តចលនារបស់ជើងទាត់។ ហាត់យឺតៗពីចម្ងាយ ៦ ម៉ែត្រ មុនបន្ថែមកម្លាំង និងចម្ងាយ។ ប្រសិនបើកំហុសកើតឡើងតែពេលមានសម្ពាធ អ្នកត្រូវបន្ថែមលំហាត់សម្រេចចិត្ត មិនមែនគ្រាន់តែទាត់បាល់ឲ្យច្រើនជាងមុនទេ។

សំណួរ៖ តើត្រូវការឧបករណ៍ថ្លៃប៉ុន្មានដើម្បីហាត់បញ្ជូនបាល់?

ចម្លើយ៖ អ្នកអាចចាប់ផ្តើមដោយបាល់មួយ គោលដៅសម្គាល់ចំនួនបួន និងទូរសព្ទសម្រាប់ថតវីដេអូ ដោយមិនចាំបាច់មានឧបករណ៍វិភាគថ្លៃ។ កោណ ឬដបទឹកអាចប្រើជាគោលដៅនៅចម្ងាយ ៨–១២ ម៉ែត្រ ប៉ុន្តែត្រូវដាក់ឲ្យមានទំហំសមស្រប និងសុវត្ថិភាព។ ប្រសិនបើមានថវិកា អ្នកអាចបន្ថែមជណ្តើរហាត់ល្បឿន ឬអាវសម្គាល់ ដើម្បីបង្កើតសម្ពាធក្នុងលំហាត់។ ឧបករណ៍មិនអាចជំនួសការកត់ត្រាលទ្ធផល និងការហាត់ជាប្រចាំបានទេ។

សំណួរ៖ តើគួរហាត់បញ្ជូនបាល់ប៉ុន្មានដងក្នុងមួយសប្ដាហ៍?

ចម្លើយ៖ សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម គួរហាត់ ៣ ដងក្នុងមួយសប្ដាហ៍ ដោយមួយវគ្គមាន ៣០–៤៥ នាទី និងផ្តោតលើគុណភាពជាងចំនួនបាល់។ រាល់វគ្គអាចចែកជា ១០ នាទីសម្រាប់បច្ចេកទេសមូលដ្ឋាន ១៥ នាទីសម្រាប់ការផ្លាស់ទី និង ១០–២០ នាទីសម្រាប់សម្ពាធ ឬលេងតំបន់តូច។ ទុកពេលសម្រាកយ៉ាងហោចណាស់មួយថ្ងៃរវាងវគ្គដែលប្រើកម្លាំងខ្លាំង ដើម្បីកាត់បន្ថយការរបួស។ កត់ត្រាភាពត្រឹមត្រូវជើងស្តាំ និងជើងឆ្វេងដាច់ដោយឡែក ព្រោះលេខសរុបអាចលាក់ភាពខ្សោយរបស់ជើងមួយ។